1=3=4 keer doneren

Herinner je je het verhaal van meneer Joop en zijn sieraden nog? Van hem kocht ik twee paar zilveren oorbellen. Het waren prachtige sieraden, maar ze verkochten niet zo goed. Toen bedacht ik dat ik die oorbellen kon vermaken. Vooral de oorbellen met grote krullen prikkelden mijn creativiteit. Misschien kon ik er een steentje in zetten… of gewoon doormidden zagen? Na lang nadenken en experimenteren besloot ik de zaag erin te zetten. De krullen gingen eraf. In plaats daarvan heb ik er zetkastjes met prachtige aquamarijntjes aan gemaakt. En voilà: een paar nieuwe, unieke oorbellen!

De afgezaagde krullen bleven me intrigeren… Wat zou er gebeuren als ik een krul dicht en rond zou buigen? Na het buigen en aan elkaar solderen, was ik verrast door de vorm die ontstond. Het werd geen cirkel, maar een vrije hartvorm. Ik werd er blij en enthousiast van. Dit moest een ring worden, een bijzondere hartenring met een topaassteentje erin. Na uren schuren en vijlen ontstond er iets unieks.

Hoe leuk zou het zijn om een setje van twee hartenringen te maken, bedacht ik. Ik wist niet zeker of het me weer zou lukken om van de tweede krul opnieuw een hart te maken. Het was spannend om iets dat spontaan ontstaan was, nog een keer te proberen. Maar daar was hij: de tweede hartenring, net zo bijzonder als de eerste. Een perfect setje zilveren ringen met topaas, de steen voor liefde en voorspoed. Vriendschapsringen, trouwringen, of simpelweg “me & you”.

Maar natuurlijk, de ringen mogen ook apart verkocht worden. Ik zie er harten in. Anderen zien er een abstract gezicht of een vogel in… laat je verbeelding spreken.

En zo zijn uit de zilveren oorbellen van meneer Joop drie nieuwe, duurzame sieraden geboren. Wie worden, na meneer Joop, de gelukkige donateurs twee, drie en vier? Ik ben heel benieuwd…

Het zilveren lepelje van mijn moeder


Wo 31-7-2024 14:20


Wat ooit begon als een wekelijkse les edelsmeden in 2011 bij Nancy, is uitgelopen tot een serieuze hobby thuis. De eerste gereedschappen die ik kocht voor de cursus waren vijlen, een figuurzaag, een pincet en een paar tangetjes. Met een gereedschapskistje en het werkstuk ging ik dan op pad. In het atelier mochten we alles gebruiken en leerden we constant nieuwe technieken.

Thuis werkte ik soms wel verder aan mijn werkstuk. Het zetten van stenen is best wel een geduldwerkje. Dus goed thuis te doen. En heel praktisch als Nancy is, daar kan je heel goed een zilver lepeltje voor gebruiken. En die had ik van moeder nog! Of voor het zuren een ouderwets elektrisch koffiezetapparaat… dat scoorde ik alvast bij mijn schoonmoeder want wie weet…

Bij mijn afzwaaien bij HollandPTC kreeg ik cadeaubonnen om spulletjes te kopen voor het edelsmeden. En zo begon mijn ateliertje thuis te groeien.

Ik begon te solderen thuis. Het koffiezetapparaat werd in gebruik genomen. Steenzettertjes kwamen er… een ringklauw… hamers… Inmiddels heb ik nu ook een polijstmachientje… zo heerlijk na al het polijsten met de hand is dit toch echt de finishing touch..

En als we met de camper langere tijd naar ons huisje in Griekenland gaan, neem ik mijn ateliertje mee in een krat in zodat ik daar heerlijk verder kan werken.

Maar mijn favoriete gereedschap is en blijft het zilveren lepeltje van mijn moeder!