Een sieraad tegen kanker

Draag betekenis, maak het verschil! Samen staan we sterk.

Het smeden van mijn eigen ideeën is mijn grootste passie. Mijn hoofd bruist altijd van de ideeën , soms zoveel dat het bijna teveel is! Maar zodra ik begin, neemt het proces me mee, en ontstaat er vaak iets totaal onverwachts. De afgelopen maanden heb ik mezelf weer helemaal kunnen verliezen in dit creatieve avontuur. Het was dé tijd voor ringen!



De vierkante labradorietsteen heeft lang moeten wachten op het juiste ontwerp. Een zetkastje, maar met wat voor rand? Mijn eerste idee was iets organisch, maar dat deed geen recht aan de prachtige steen. Een gladde band dan? Mmmm… eerst maar eens een kastje maken. Al snel bleek dat de hoogte en zijkant van de steen om een stevigere zetband vroegen, met een opvallende rand. Uiteindelijk kreeg de zetkast een dubbele wand met een elegante galerijrand rondom de steen. De ringband sluit daar strak tegenaan en maakt het ontwerp helemaal af.

Of die ring in snakevorm. Bij het solderen met een nieuw soldeerpistool bleek de vlam veel te hoog te staan. Gevolg? Het pincet was in de ringband gegloeid… Oef! Na dagenlang staren naar deze mislukking zag ik ineens een interessante vorm. Die heb ik opgepakt en verder uitgewerkt. Het steentje erbij plaatsen was nog even een puzzel: het kastje moest wel goed staan. Dat betekende de onderkant in een hoek vijlen.

En dan die ringband met strepen. Ik had zoveel ideeën voor dit ontwerp, oorspronkelijk een mannenring in gedachten. Maar met labradoriet of opaal erbij werd het geheel veel te druk , zonde van de steen. Misschien de groene toermalijn dan? Ik besloot alvast de band rond te buigen en de zetkastjes erbij te houden. Om het geheel speelser te maken, koos ik voor deze V-vorm met steen. Simpel, dacht ik… maar tijdens het solderen bleek de spanning tussen het metaal van de V en de ringband nog best een uitdaging. Na meerdere pogingen is het uiteindelijk gelukt!

Een prachtige blauwbruine boulderopaal, gezet in een strakke zetkast. Dat was nog het makkelijke deel. Maar welke ringband past hierbij? Een eenvoudige, strakke band of juist iets breders? Ik koos uiteindelijk voor een bredere band, afgewerkt met fijn eierdraad langs de zijkanten. Dat geeft het geheel net dat beetje extra klasse.

Voor deze laatste creatie liet ik me inspireren door mijn allereerste ervaring met sieraden maken. Ik had nog wat restjes goud liggen, perfect om kleine bolletjes van te smelten. In combinatie met hergebruikt zilver is dit het resultaat geworden: een gerecyclede ring van goud en zilver.

1=3=4 keer doneren

Herinner je je het verhaal van meneer Joop en zijn sieraden nog? Van hem kocht ik twee paar zilveren oorbellen. Het waren prachtige sieraden, maar ze verkochten niet zo goed. Toen bedacht ik dat ik die oorbellen kon vermaken. Vooral de oorbellen met grote krullen prikkelden mijn creativiteit. Misschien kon ik er een steentje in zetten… of gewoon doormidden zagen? Na lang nadenken en experimenteren besloot ik de zaag erin te zetten. De krullen gingen eraf. In plaats daarvan heb ik er zetkastjes met prachtige aquamarijntjes aan gemaakt. En voilà: een paar nieuwe, unieke oorbellen!

De afgezaagde krullen bleven me intrigeren… Wat zou er gebeuren als ik een krul dicht en rond zou buigen? Na het buigen en aan elkaar solderen, was ik verrast door de vorm die ontstond. Het werd geen cirkel, maar een vrije hartvorm. Ik werd er blij en enthousiast van. Dit moest een ring worden, een bijzondere hartenring met een topaassteentje erin. Na uren schuren en vijlen ontstond er iets unieks.

Hoe leuk zou het zijn om een setje van twee hartenringen te maken, bedacht ik. Ik wist niet zeker of het me weer zou lukken om van de tweede krul opnieuw een hart te maken. Het was spannend om iets dat spontaan ontstaan was, nog een keer te proberen. Maar daar was hij: de tweede hartenring, net zo bijzonder als de eerste. Een perfect setje zilveren ringen met topaas, de steen voor liefde en voorspoed. Vriendschapsringen, trouwringen, of simpelweg “me & you”.

Maar natuurlijk, de ringen mogen ook apart verkocht worden. Ik zie er harten in. Anderen zien er een abstract gezicht of een vogel in… laat je verbeelding spreken.

En zo zijn uit de zilveren oorbellen van meneer Joop drie nieuwe, duurzame sieraden geboren. Wie worden, na meneer Joop, de gelukkige donateurs twee, drie en vier? Ik ben heel benieuwd…