Kralen verhalen

Kralen met een verhaal en een boodschap

De vorige keer vertelde ik over mijn grootste passie: edelsmeden. Maar ik heb nóg een liefde… kralen. Bijzondere kralen, mooie kralen, kralen met een verhaal. Elke kralenwinkel is voor mij een snoepwinkel. Zodra ik mooie kralen zie, zie ik meteen oorbellen voor me.

Vorig jaar kreeg ik een geweldige kans: ik mocht rondneuzen in de privécollectie van een collega-maker bij onze winkel Em&Len Conceptstore. Een schatkist vol kralen uit het Oosten had ze verzameld in de tijd dat ze daar zelf woonde. Handgemaakte Tibetaanse kralen, ingelegd met zilver, turkoois en koraal, Chinese jadekralen, maanstenen, rhodochrosiet, zilveren roosjes… ja, zelfs mooie kleine boeddhakopjes. Het was heerlijk snuffelen in haar verzameling. Maar ik moest mezelf inhouden, ik kon niet alles meenemen. Een lastige keuze met zoveel moois. Uiteindelijk heb ik een keuze kunnen maken en er inmiddels al sieraden van gemaakt.

Heel bijzonder zijn de Chinese jadekralen: opengewerkte kralen met een balletje erin. Dit blijken dus Chinese geluksballetjes te zijn. De kralen zijn met de hand uitgesneden uit één stuk jade. Het is een symbool van bescherming en geluk binnen de Chinese cultuur. De openingen laten het binnenste balletje zien en bewegen, wat staat voor familieverbondenheid en harmonie.

De oorbellen met oude Tibetaanse kralen, ingelegd met turkoois en koraal, waren schitterend. En dat vonden anderen ook… Ze waren zo uitverkocht! Pech voor wie te laat was. Maar Maria vroeg me of ik ze nog een keer kon maken. Dat betekende één ding: op zoek naar nieuwe kralen. Een uitdaging…..

En zo begon mijn speurtocht. Urenlang struinde ik het internet af, tot ik uiteindelijk in Australië prachtige kralen vond. Liefde op het eerste gezicht! En toen het ook nog eens een mooie aanbieding was, twijfelde ik geen seconde: bestellen maar. Toch bleef het spannend… Hoe lang zou de verzending duren? Wat als er invoerrechten bij kwamen? En was de verkoper wel betrouwbaar?

Het duurde even, maar het pakketje kwam aan. De kralen waren prachtig! Alleen… twee setjes waren nét niet identiek. Even baalde ik, maar ik besloot de gok te wagen en nam contact op met de verkoper. En wat een meevaller: hij bleek ontzettend vriendelijk en stuurde bij mijn tweede bestelling extra kralen mee. Zo kon ik perfecte setjes maken én had ik er een geweldig nieuw adres bij. En ja, het blijft een feest om tussen al die prachtige stenen te snuffelen.

Dit zijn de oorbellen, ontstaan uit mijn Australische avontuur:

En Maria? Zij kreeg de eerste keuze en tot mijn grote verrassing… ze koos 3 paar oorbellen uit. Wauw, wat een mooie donatie is dat geworden, dank je wel!

Een sieraad tegen kanker

Draag betekenis, maak het verschil! Samen staan we sterk.

Het smeden van mijn eigen ideeën is mijn grootste passie. Mijn hoofd bruist altijd van de ideeën , soms zoveel dat het bijna teveel is! Maar zodra ik begin, neemt het proces me mee, en ontstaat er vaak iets totaal onverwachts. De afgelopen maanden heb ik mezelf weer helemaal kunnen verliezen in dit creatieve avontuur. Het was dé tijd voor ringen!



De vierkante labradorietsteen heeft lang moeten wachten op het juiste ontwerp. Een zetkastje, maar met wat voor rand? Mijn eerste idee was iets organisch, maar dat deed geen recht aan de prachtige steen. Een gladde band dan? Mmmm… eerst maar eens een kastje maken. Al snel bleek dat de hoogte en zijkant van de steen om een stevigere zetband vroegen, met een opvallende rand. Uiteindelijk kreeg de zetkast een dubbele wand met een elegante galerijrand rondom de steen. De ringband sluit daar strak tegenaan en maakt het ontwerp helemaal af.

Of die ring in snakevorm. Bij het solderen met een nieuw soldeerpistool bleek de vlam veel te hoog te staan. Gevolg? Het pincet was in de ringband gegloeid… Oef! Na dagenlang staren naar deze mislukking zag ik ineens een interessante vorm. Die heb ik opgepakt en verder uitgewerkt. Het steentje erbij plaatsen was nog even een puzzel: het kastje moest wel goed staan. Dat betekende de onderkant in een hoek vijlen.

En dan die ringband met strepen. Ik had zoveel ideeën voor dit ontwerp, oorspronkelijk een mannenring in gedachten. Maar met labradoriet of opaal erbij werd het geheel veel te druk , zonde van de steen. Misschien de groene toermalijn dan? Ik besloot alvast de band rond te buigen en de zetkastjes erbij te houden. Om het geheel speelser te maken, koos ik voor deze V-vorm met steen. Simpel, dacht ik… maar tijdens het solderen bleek de spanning tussen het metaal van de V en de ringband nog best een uitdaging. Na meerdere pogingen is het uiteindelijk gelukt!

Een prachtige blauwbruine boulderopaal, gezet in een strakke zetkast. Dat was nog het makkelijke deel. Maar welke ringband past hierbij? Een eenvoudige, strakke band of juist iets breders? Ik koos uiteindelijk voor een bredere band, afgewerkt met fijn eierdraad langs de zijkanten. Dat geeft het geheel net dat beetje extra klasse.

Voor deze laatste creatie liet ik me inspireren door mijn allereerste ervaring met sieraden maken. Ik had nog wat restjes goud liggen, perfect om kleine bolletjes van te smelten. In combinatie met hergebruikt zilver is dit het resultaat geworden: een gerecyclede ring van goud en zilver.